วันอาทิตย์ที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2557

[์NC] เป็นของแบคเถอะนะ 6 Baekdo ft.EXO

“อะ อื้ออออออ!” คยองซูถึงกับตรงตั้งไม่ทันเมื่อแบคฮยอนครอบครองกลีบปากอวบอิ่มของตนอย่างป่าเถื่อน แรงบดขยี้อันป่าเถื่อนของแบคฮยอนทำให้คยองซูรู้สึกปวดแสบปวดร้อนไปหมด เสียงดูดน้ำลายน่าอายดังขึ้นลั่นห้อง มือหนาที่เริ่มซุกซนทำเอาคยองซูถึงกับขนลุกซู่ไปหมด ความรู้สึกเสียวซ่านเริ่มก่อนตัวขึ้นภายในตัว
“ไม่เอาน่าคยองซู นายเองก็แข็งแล้วนะ” มือเรียวบีบเค้นส่วนกลางอ่อนไหวของคนตัวเล็กเบาๆ ผ่านเนื้อผ้าหนา เรียกเสียงครางหวานจากคนตัวเล็กดังลื่นหูน่าฟัง
มือเรียวเลื่อนเข้าไปภายใต้กางเกง แบคฮยอนค่อยๆ ปลดกางเกงของคยองซูออก ก่อนจะครอบครองส่วนอ่อนไหวด้วยปากเรียวของเขา ส่วนอ่อนไหวของคยองซูสั่นอยู่ในปากของแบคฮยอน มือเล็กที่ถูกมัดอยู่ขยุ้มเข้าที่กลุ่มผมดำของแบคฮยอนเพื่อเป็นการระบายความเสียวและความอึดอัดที่กำลังก่อตัวขึ้นในตอนนี้ที่เตรียมจะปลดปล่อยออกมาเต็มที
“จะไปแล้ว! อึ่ก!
หวานเหลือเกินแบคฮยอนกลืนน้ำรักลงคออย่างไม่รังเกียจ พร้อมกับทั้งส่งสายตาให้คยองซูได้เขินเล่น นัยน์ที่แสดงถึงความปรารถนาของเขาที่อยากจะครอบครองคนตัวเล็กเต็มทีแล้ว
อ่า
เมื่อเห็นร่างบางในสภาพเปลือยเปล่าของคยองซุของคนตัวเล็กบิดเร้าใต้ร่างของเขา แบคฮยอนคำรามในลำคอแสดงถึงความพอใจ นิ้วเรียวสะกิดตุ่มสีชมพูที่ที่ชูชันสู้นิ้วของเขาอยู่ตอนนี้ น่ากินความคิดของแบคฮยอนในหัวเขาตอนนี้มีแต่คำนี้เต็มไปหมด เพราะคนตรงหน้าทำให้เขาไม่มีความอดทนอีกต่อไป
“อึ่ก! อ่า! ไม่เอา ยะ อย่า!...นะ” เสียงขาดห้วงของคยองซูดังขึ้นเมื่อแบคฮยอนแตะลิ้นร้อนลงที่ยอดอกสีหวานของเขา เสียงดูดเนื้อดังลั่นห้องดังขึ้นผสมไปกับเสียงครางหวานของคนตัวเล็ก
“อ่า รู้สึกดีใช่มั้ย นายถึงได้เป็นถึงขนาดนี้ พร้อมรึยัง? หืม?” เสียงแหบพร่าเอ่ยกระซิบข้างหูคยองซู มือเรียวก็ยังคงซุกซนอยู่กับเบื้องหน้าของคยองซูอยู่เหมือนเดิม
“มะ ไม่! อย่าทำอย่างนี้” คยองซูพยายามพูดเตือนสติของแบคฮยอน
“ถ้าไม่อย่างนี้นายก็ไม่ยอมเป็นของฉันซะที”
“...”
“ฉันปล่อยให้นายเป็นของคนอื่นไม่ได้ ฉันไม่ยอม!
แบคฮยอนประคองหน้าเรียวเอาไว้ในอุ้งมือ ก่อนจะเลื่อนหน้าเข้าไปใกล้โดยที่คยองซูไม่ได้ขัดขืนเลย เพราะสีหน้าและน้ำเสียงที่จริงจังของเขาสะกดคยองซูเอาไว้ไม่สามารถละสายตาไปจากเขาได้ นัยน์ตาที่บ่งบอกว่าเขาพูดจริงนั้นทำให้คยองซูไม่กล้าที่จะหลบไปไหน
“นายต้องเป็นของฉัน” สิ้นคำหวานริมฝีปากของคยองซูก็ไม่มีที่ว่างอีกต่อไป เพราะตอนนี้แบคฮยอนได้ครอบครองเอาไว้ด้วยริมฝีปากของเขา จูบที่ไม่แสดงถึงความป่าเถื่อนในตอนนี้ทำเอาคยองซูถึงกับเคลิ้มไปด้วยเพราะรสจูบที่อ่อนโยนในตอนนี้เขากำลังได้รับจากแบคฮยอน
มือเรียวเริ่มปลดเปลื้องเสื้อผ้าชั้นดีออกจากตัว พร้อมทั้งปรนเปรอข้างหน้าของคยองซูไปด้วยไม่ปล่อยให้ขาดอารมณ์ มือเล็กที่ถูกมัดอยู่นั้นถูกแบคฮยอนปลดออกให้เป็นอิสระ แขนเรียวคล้องคอแบคฮยอนเอาไว้อย่างอัตโนมัติเพราะอารมณ์ที่ตอนนี้ต้องการเหลือเกิน ต้องการแบคฮยอนเหลือเกินความคิดที่เข้ามาในหัวคยองซูในตอนนี้มีเพียงแค่แบคฮยอนเช่นเดียวกับที่แบคฮยอนมีเพียงคยองซูในตอนนี้
“ไม่เอา...” คยองซูปฏิเสธเสียงกระเส่าทั้งๆ ที่ตัวเองก็เป็นมากถึงขนาดนี้
“ไม่ไหวแล้วคยองซู ฉันอยากจะได้นายเหลือเกิน” แบคฮยอนผละจากต้นคอเรียวขาวขึ้นมาสบตากับดวงตากลมโตที่คลอไปด้วยน้ำตาหวานเหยิ้ม
“ฉัน...ก็มะ...อื้อ!” เสียงหวานของคยองซูหายไปเมื่อแบคฮยอนกลืนคำพูดของเขาลงคอด้วยการประกบริมฝีปากเรียวลงก่อนจะสอดลิ้นร้อนเข้าไปควานหาความหวานจากริมฝีปากเล็กมือเรียวคอยเช็ดน้ำใสที่ไหลออกมาตามมุมปากของคนตัวเล็กอยู่ตลอดเพราะไม่มีท่าทีว่าจะผละออกมาเลย คนตัวเล็กได้แต่ประท้วงในลำคอเพราะเริ่มหายใจไม่ออก
“คยองซู ฉันรักนาย รักมากเลยนะ” เสียงกระเส่ากระซิบชิดริมปากอวบอิ่ม
“ฉะ...ฉัน...” คยองซูเหมือนจะเอ่ยอะไรออกมาเรียกความสนใจจากร่างหนาที่กำลังยุ่งอยู่กับลำคอขาวให้หันกลับมาสนใจได้
“หืม?” แบคฮยอนเอ่ยท้วงขึ้นเมื่อเห็นว่าคยองซูไม่พูดอะไรออกมา นอกจากพยายามซ่อนสีหน้าที่ทำให้แบคฮยอนเผลอยิ้มตามไปด้วย
“ทำไมถึงเป็นฉันล่ะ” คยองซุช้อนตาขึ้นมองสบตาเรียวเหมือนต้องการคำตอบที่เขาสงสัยมาตลอด
“...” แบคฮยอนไม่ตอบอะไร เขาเอาแต่ยิ้มกับท่าทางเขินอายของคยองซู เพียงแค่เขามองแก้มใสของคยองซูก็แดงระรื่นขึ้นมาอีกครั้ง
“ตะ ตอบไม่ได้หรอ?” คยองซูหลบตาต่ำลง เพื่อซ่อนความรู้บางอย่างที่กำลังก่อตัวขึ้นมา ผิดหวังความรู้สึกของคยองซูในตอนนี้กำลังรู้สึกผิดหวัง เมื่อแบคฮยอนไม่สามารถให้คำตอบเขาได้
“น่ารัก”
“เอ๊ะ!
“เพราะว่านายน่ารัก ฉันถึงได้ชอบ”
“แค่นั้นหรอ?” คยองซูจ้องลึกเขาไปในตาของแบคฮยอนเหมือนต้องการคำตอบที่มากกว่านั้น มากพอที่จะทำให้เขายอมเป็นของแบคฮยอน
“ถ้าอยากรู้มากกว่านั้นก็คบกัน”
“ฉันจะตอบทุกตอบของนายด้วยการกระทำของฉันเอง” แบคฮยอนค่อยเลื่อนใบหน้าเข้าไปใกล้คยองซูก่อนจะทาบริมฝีปากลงที่เดิม ที่ๆ เขาสัมผัสได้เพียงคนเดียวริมฝีปากที่เขาได้ครอบครองเป็นคนแรกของคยองซู ไม่มีการลุกล้ำแต่อย่างใดมีเพียงความอ่อนโยนที่แบคฮยอนส่งถึงคยองซู
อ่า อ่อนโยน...
“แบค...” คยองซูจูบตอบอย่างไม่ประสีประสา แต่ก็สามารถสร้างความพึงพอใจให้แบคฮยอนได้อยู่ไม่น้อย เพราะมันน่ารักมากในสายตาเขา
อึ่ก!
ร่างบางกระตุกเกร็งเมื่อแบคฮยอนส่งนิ้วเรียวลุกล้ำเข้ามาทางช่องหลังของเขาอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว ช่องทางหลังของคยองซูตอดรัดนิ้วเรียวของแบคฮยอนแน่นจนไม่สามารถขยับได้
“จะ เจ็บ” คยองซูร้องงอแงขึ้น น้ำใสไหลออกหางตาเป็นทาง แบคฮยอนได้แต่จูบซับน้ำตาเพื่อเป็นการปลอบใจ
“อย่าเกร็งนะ คนดี” มืออีกข้างเกลี่ยน้ำตาออกจากแก้มใสเบาๆ อย่างอ่อนโยน เมื่อช่องทางหลังของคนตัวเล็กเริ่มผ่อนคลายแล้วไม่ตอดรัดเหมือนเมื่อตอนแรกสองนิ้วเรียวของแบคฮยอนค่อยๆ ขยับเข้าออกอย่างช้าๆ เพื่อให้คนตัวเล็กได้ปรับตัว
“อึ่ก! อือ แบค...” คยองซูส่งสายตาหวานเหยิ้มให้แบคฮยอน จนทำให้คนที่สบตาอยู่นั้นไม่สามารถทนได้อีกต่อไป
“ขอโทษนะ แต่ทนไม่ไหวแล้ว”
แบคฮยอนรูดแก่นกายของตัวเองสองสามครั้ง ก่อนจะจ่อชิดที่ทางช่องหลังสีชมพูของคยองซู แก่นกายขนาดใหญ่ค่อยๆ กลืนเข้าไปในตัวของคยองซู ร่างเล็กถึงกับจุกเมื่อแบคฮยอนกระแทกกายเข้าไปครั้งเดียวจนสุด มือเล็กเผลอจิกเล็บลงบนแผ่นหลังกว้างจนเป็นรอย
อึ่ก! อ่า
เสียงแบคฮยอนคำรามในลำคอ เพราะรู้สึกถึงความร้อนในตัวของคยองซู แบคฮยอนเริ่มขยับร่างกายของตัวเองช้าเนิบๆ ก่อนจะเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นเมื่อคนตัวเล็กเรียกร้อง เลือดสีแดงสดที่เกิดจากการฉีกขาดของทางช่องหลังเปราะไปตามแก่นกายแบคฮยอน
“คยองซู” แบคฮยอนตกใจเมื่อเห็นเลือดไหลเปราะเตียง เขาเงยมองหน้าคนตัวเล็กอย่างรู้สึกผิด
“ไม่เป็นไร” คยองซูระบายยิ้มออกมา เพื่อไม่ให้แบคฮยอนรู้สึกผิดไปมากกว่านี้
แบคฮยอนจูบซับน้ำตาที่ไหลออกมาอาบสองแก้ม มือเรียวของแบคฮยอนเอื้อมไปรูดแก่นกายเล็กของร่างบางที่แข็งขึ้นมาชนกับหน้าท้องแกร่งของเขา น้ำใสเริ่มเอ่อล้นออกมาจากแก่นกายเล็กเป็นตัวหล่อลื่นชั้นดี แบคฮยอนขยับกระประสานเข้าจังหวะเป็นอย่างดีกับร่างเล็กที่สวนกายมา
“อ่า อ่า แบค... ไม่ไหวแล้ว!” เสียงเนื้อกระทบกันดังลั่นห้องผสานไปพร้อมกับเสียงครางหวานใต้ร่างหนาที่เร็วขยับเร็วขึ้น เมื่อเขาทั้งสองใกล้จะแตะขอบสวรรค์กันในไม่ช้า มือเรียวเองก็เร่งจังหวะให้คนตัวเล็กได้ปลดปล่อยอออกมา
“อ่า! แฮ่กๆๆ! ” เสียงหอบหายใจหนักดังขึ้นเมื่อคยองซูปลดปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นออกมาเต็มหน้าท้องทั้งสองคน
“อึ่ก! อ่า!” แบคฮยอนขยับถี่รัวขึ้นเมื่อตัวเองก็กำลังจะตามคยองซูไป ร่างหนาขยับเร่งจังหวะก่อนจะกระตุกเกร็งขัยบเพียงสองสามครั้งหนักๆ ก่อนจะปล่อยน้ำรักเข้าไปในตัวของคยองซู แบคฮยอนทิ้งตัวนอนทับลงบนร่างของคยองซู
แก่นกายขนาดใหญ่ค่อยๆ ถอนออกจากร่างบางอย่างช้าๆ เลือดไหลบ่นออกมาพร้อมกับน้ำรักสีขาวขุ่นที่เอ่อหล่นออกมาจากทางช่องหลังไหลเปราะที่นอนไปหมด





ติดตามเรื่องได้ที่ http://my.dek-d.com/mylovelove2739/writer/view.php?id=1224854

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น