----------CUT----------
แบคฮยอนไม่ลังเลเลยที่จะพาร่างเล็กไปยังห้องนอนของเขา
แขนแกร่งวางร่างเล็กไว้บนเตียงอย่างทะนุทนอม ก่อนที่จะจัดการถอดเสื้อออกอย่างเร็ว
มือเรียวเร่งถอดเข็มขัด ทั้งอารมณ์ที่กำลังปะทุขึ้นยิ่งทำให้เขาไม่อยากจะอดทน
แกร๊ก! แกร๊ก!
“โธ่เว้ย!” แบคฮยอนสบถออกมาอย่างหัวเสียเมื่อพยายามถอดเข็มขัดไม่สำเร็จ
เพราะมือมันพันกันไปหมด
มือเล็กวางทับลงบนมือเรียวที่กำลังยุ่งอยู่กับเข็มขัดเบาๆ
มือเรียวชะงักก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบกับคนตัวเล็กที่นั่งอยู่บนเตียง
“หะ...ให้ผมช่วยนะครับ...” ใบหน้าหวานพูดออกมาอย่างแผ่วเบา
ใบหน้าแดงซ่านบ่งบอกว่าอายมากกับคำพูดของตัวเอง แต่ว่าอยากจะทำให้แบคฮยอนพอใจจึงต้องข่มความอายเอาไว้
แล้วเอาความกล้าเข้าช่วย
มือเล็กดึงมือแบคฮยอนออกก่อนจะดึงแบคฮยอนให้นั่งลงขอบเตียง
คยองซูขยับลงไปนั่งข้างล่างคุกเข่าอยู่ตรงระหว่างขาแบคฮยอน แบคฮยอนเองก็แหวกขาออกให้กว้างพอที่คนตัวเล็กจะนั่งได้
มือเล็กค่อยๆ แตะลงบนเข็มขัด ถอดเข็มขัดออกอย่างเงอะงะ
แบคฮยอนมองดูคนตรงหน้าอย่างไม่ละสายตา
มือเล็กสั่นระริกพยายามถอดเข็มขัดออกอย่างเขินอาย ดวงตากลมโตที่แสดงถึงความต้องการอย่างชัดเจน
จนแบคฮยอนอยากจะกระชากมาแล้วเหวี่ยงลงเตียงกระแทกกายเข้าไปซ้ำแล้วซ้ำเล่าอย่างไม่เบื่อหน่าย
แต่ต้องข่มอารมณ์ดิบนั้นเอาไว้ คอยดูปฏิกิริยาน่ารักของอีกคนที่กำลังจะทำให้เขา
ดวงตากลมโตเหลือบมองขึ้นข้างบนนิดนึงด้วยใบหน้าที่แดงเถือก
บ่อยครั้งนักที่จะเห็นแบบนี้ แต่ว่าตอนนี้ทำไมมันกระตุ้นอารมณ์ดิบของแบคฮยอนจัง
ยิ่งมือเล็กที่กำลังกุมส่วนกลางตัวของเขาเอาไว้อย่างเบามือ
สัมผัสอ่อนโยนตรงนั้นเบาๆ ก็ทำให้ส่วนนั้นร้อนผ่าวขึ้นทันที
มือเล็กขยับรูดแก่นกายช้าๆ
แบคฮยอนได้แต่นั่งนิ่งๆ หอบหายใจด้วยอารมณ์ที่พยายามควบคุม ส่วนกลางลำตัวขยับใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ
จนผองโตเหมือนจะแตกตัว นิ้วหัวแม่มือขยี้ตรงส่วนปลายเบาๆ ทำเอาแบคฮยอนเสียวจนขนลุก
คำรามใบลำคอเบาๆ อย่างสุขสม ดวงตากลมโตเหลือบมองปฏิกิริยาของสามีตัวเองอยู่
ยิ่งแบคฮยอนแสดงออกว่ากำลังสุขสม คยองซูก็ตัดสินใจครอบปากลงบนส่วนร้อนผ่าวทันที
คยองซูพยายามกลืนส่วนนั้นลงคอลึกให้ได้มากที่สุด
ลิ้นเล็กก็ตวัดเลียเข้าที่ส่วนปลายสีแดงที่โผล่ออกมา น้ำหวานค่อยๆ
ไหลออกมาจากส่วนหัว ผสมกับน้ำลายสีใสจนเหนียวหนืด หัวทุยผงกขึ้นลงอย่างช้าๆ
พร้อมทั้งมือที่ขยับขึ้นลง
“อื้ม~”
แบคฮยอนครางออกมา
เมื่อฟันซี่คมครูดกับเนื้อ แต่ไม่ได้สร้างความเจ็บปวดแต่อย่างใด
มันยิ่งกระตุ้นอารมณ์ดิบมากขึ้นเรื่อยๆ ริมฝีปากเล็กขมเม้นตามรอยหยักเบาๆ
ไล่ลงไปจนถึงลูกกลมๆ สองลูกที่คยองซูขบลงเบาๆ ก่อนจะไล่ลิ้นร้อนขึ้นมาส่วนปลายอีกครั้ง
ครอบริมฝีปากลงอีกครั้งขยับขึ้นลง เร่งความเร็วสลับกับค่อยๆ ลดความเร็วลง
มือเล็กก็ทำหน้าที่เร่งจังหวะขึ้นเรื่อยๆ เมื่อแบคฮยอนครางออกมาพ
มือเรียวสอดเข้าที่กลุ่มผมนุ่ม
จับหัวทุยเอาไว้แน่นเผลอตัวกระแทกกายเข้ามาตามอารมณ์ จนคยองซูหายใจเกือบไม่ออก
แต่ก็พยายามกลืนส่วนนั้นให้ลงคอให้ได้มากที่สุด
พยายามห่อริมฝีปากให้มากที่สุดเพื่อไม่ให้ฟันครูดเข้ากับส่วนนั้นให้แบคฮยอนต้องเจ็บปวด
น้ำใสไหลออกมาจากหางตาเป็นทาง เมื่อแบคฮยอนเร่งความเร็ว
“อึ่ก!...อุก...”
“ฮ้า...คยอง...ฮ้า อีกนิด...อ๊า...”
แบคฮยอนครางออกมา ก้มลงมองคนตัวเล็กที่อยู่หว่างขา
แบคฮยอนถึงกับชะงักเมื่อเห็นน้ำตาของอีกคน จังหวะร้อนหยุดลงอย่างกะทันหัน
มือเรียวผวาปล่อยออกจากหัวทุย เมื่อนึกได้ว่าตัวเองเผลอทำตามใจตัวเอง
“แฮก! แฮก” คยองซูหอบหายใจอย่างหนัก หลังจากที่ถอนปากออก
น้ำใสไหลออกมาเป็นทางยาวเปรอะรอบกรอบปากไหลเยิ้มจนถึงปลายคาง
นิ้วเรียวเกลี่ยเช็ดน้ำตาออกเบาๆ แต่ความต้องการปลดปล่อยที่ยังไม่ได้ปลดปล่อยก็ยังคงทำให้เขาทรมาน
แต่ว่าเพียงแค่เห็นน้ำตาของอีกคน...มันก็ทำให้เขาทรมานกว่า จนถึงกับต้องหยุดกลางคันแบบนี้
“ขอโทษนะ...”
ดวงตากลมโตมองลึกเข้าไปในดวงตาคมที่ฉายแววกังวล
ขอโทษ แต่ก็ปะปนไปด้วยความต้องการ ใบหน้าที่ทรมานของแบคฮยอน มันทำให้คยองซูครอบริมฝีปากลงอีกครั้ง
“พอแล้ว...มัน...ฮ้า...”
“อึ่ก...” มือเล็กเร่งจังหวะให้เร็วขึ้น
ลิ้นเล็กตวัดเลียน้ำหวานที่กำลังเอ่อล้นออกมาเป็นทางจากส่วนปลายสีแดงฉ่ำ
“ไม่ไหว...ฮื่ม...แล้ว...ฮ้า”
แบคฮยอนพยายามผลักหัวคยองซูออกเมื่อตัวเองใกล้จะปลดปล่อยเต็มที่แล้ว
แต่คยองซูยังไม่ปล่อยส่วนแข็งขืนของเขาเป็นอิสระ จนเขากลัวว่าอดที่จะปล่อยในปากคยองซูไม่ได้
ถึงจะเคยทำมาแล้ว แต่ว่าตอนนี้เป็นเขาเองที่บังคับ แต่ตอนนี้เขาไม่อยากบังคับ รสชาติมันเป็นยังไงเขารู้ดีเพราะเขาจะเคยกินของคยองซูมาแล้ว
ของคยองซูมันหวาน...แต่คนตัวเล็กยังไม่ชิน
พั่บๆๆ!
“อื้มมมม~” แบคฮยอนครางออกมาอย่างสุขสม
เมื่อได้รับการปลดปล่อย
“แค่ก! แค่ก!”
คยองซูก้มหน้าก้มตาไออย่างเอาเป็นเอาตาย แบคฮยอนรีบก้มลงไปดูอาการทันที
มือเรียวประครองหน้าคยองซูเอาไว้
ริมฝีปากอวบอิ่มที่ตอนนี้เปื้อนไปด้วยคราบน้ำรักของเขาที่ปลดปล่อยเข้าไปในปากของคยองซูจนไปทะลักไหลออกมา
“รู้สึกแย่มั้ย?”
แบคฮยอนเอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง เพราะคนตัวเล็กไม่เคยทำแบบนี้ให้เขา
เว้นแต่เขาจะบังคับ เห็นใบหน้าเหยเกของคนตัวเล็กแต่ละครั้งบ่งบอกว่ารู้สึกแย่แค่ไหน
แต่ตอนนั้นเขาไม่ได้สนใจ เพราะอารมณ์มันอยู่เหนือสิ่งอื่น แต่ตอนนี้...
คยองซูสำคัญกับเขา...
ริมฝีปากอวบอิ่มคลี่ยิ้มออกเต็มยิ้ม
ดวงตากลมโตช้อนมองขึ้นอย่างน่ารัก
“ไม่ครับ แค่คุณแบคฮยอนรู้สึกดี...ผมเต็มใจครับ”
รอยยิ้มที่แบคฮยอนก็ต้องยิ้มตาม
มันน่ารักและบ่งบอกว่ากำลังมีความสุขเช่นกัน
“น่ารักนักนะ!”
แบคฮยอนช้อนตัวเล็กขึ้นมาบนเตียง
ก่อนจะจับกดลงกับเตียงโดยที่คยองซูไม่ได้มีท่าทีขัดขืนเลย
ยินยอมให้แบคฮยอนขึ้นคร่อมอย่างเต็มใจ
“ที่ผ่านมาฉันบังคับนายมากตลอด...”
นิ้วเรียวเกี่ยวผมนุ่มทัดไว้ที่ใบหูอย่างน่ารัก “ครั้งนี้นายเต็มใจจะเป็นของฉันมั้ย?
ถ้านายบอกไม่ ฉันจะหยุด ถ้าบอกครับ ฉันจะจัดเต็ม”
คยองซูทอดมองใบหน้าคมที่ตอนนี้อยู่ห่างกันเพียงไม่ไกล
ลมหายใจร้อนเป่ารดใบหน้าเนียน กวาดมองดูหน้าสามีทั่วก่อนจะหยุดอยู่ที่ตาคมที่มองตัวเองไม่ละไปไหน
เหมือนกำลังรอคำตอบของเขา
“ไม่...” เพียงแค่เอ่ยออกไปสั่นๆ ดวงตาคมก็สลดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
คยองซูลอบมองปฏิกิริยาหงอยๆ
ของแบคฮยอนสักพักก่อนคลี่ยิ้มออก
“ไม่มีครั้งไหนที่ผมไม่เต็มใจ
ผมเต็มใจเป็นของคุณแบคฮยอนตั้งนานแล้วครับ”
รอยยิ้มประดับขึ้นที่ใบหน้าแบคฮยอนอีกครั้ง
รอยยิ้มอ่อนโยนที่คลี่ออกจนคยองซูยิ้มตาม มันน่าหลงไหลจนจะละลายอยู่แล้ว
ทำเอาคยองซูอ่อนระทวยไปทั้งใจ จนต้องเบือนหน้าหนี
เพราะรอยยิ้มของแบคฮยอนกำลังจะฆ่าเขา
“อยากฟัด!”
แบคฮยอนไม่ลังเลที่จะก้มลงฟัดแก้มกลมๆ
นั้น ฟอดใหญ่ไม่กลัวว่าแก้มกลมนั้นจะช้ำหมด
“ขอกินหน่อยได้มั้ยครับ?” แบคฮยอนผละออกไปหลังจากฟัดแก้มกลมอยู่นาน
เอ่ยด้วยเสียงติดจะอ้อน
“ครับ...”
แขนเล็กโอบขึ้นรอบคอเรียวเอาไว้ ขาเรียวก็ตวัดรอบสะโหกหนาเอาไว้หลวมๆ
ยอมแล้ว...เอาไปให้หมดเลย
ยกให้ทั้งหมดเลยครับคนนี้ อยากทำอะไรก็เช่นเลย
มันเป็นของคุณแบคฮยอนตั้งนานแล้วครับ คยองซูคนนี้ของคุณแบคฮยอนครับ
“ฮ้า! ไม่ไหวแล้ว!”
----------CUT----------
แบคฮยอนขยับตัวลุกขึ้นถอดกางเกงออกอย่างรำคาญ
ก่อนจะถอดกางเกงตัวเก่งคยองซูออกอย่างง่ายดาย
ไม่ลืมที่จะเกี่ยวกางเกงในตัวเล็กออกไปด้วย จัดการแทรกตัวเข้าระหว่างขาคยองซู
เอาสะโพกมนวางไว้ที่หน้าขา
แขนแกร่งเกี่ยวขาเรียวให้แยกออกกว้างเพื่อจัดการเบิกทางให้คนตัวเล็ก
ไม่อยากจะละเวลาไปหาเจลด้วยซ้ำ
แบคฮยอนตัดสินใจส่งนิ้วเรียวเข้าไปในโพล่งปากตัวเอง ลิ้นร้อนเลียนิ้วตัวเองจนชุ่มเปียกไปด้วยน้ำลาย
ก่อนจะแยกขาคยองซูออกกว้างให้เห็นช่องทางน่ารักสีชมพูที่ขมิบรอถี่
ใจจริงอยากจะกระแทกกายเข้าเลยด้วยซ้ำ
แต่ก็กลัวว่าคนตัวเล็กจนเจ็บตัวแบบครั้งที่แล้วมา จนต้องข่มอารมณ์เอาไว้
จัดการเบิกทางซะก่อน
นิ้วเรียวกดสอดเข้าไปอย่างเชื่องช้า
ใบหน้าน่ารักเหยเกอย่างเจ็บเสียด แต่แค่แปปเดียวก็เปลี่ยนเป็นเสียวซ่าน
จนแบคฮยอนแทบทนไม่ไหว แรงตอดรัดที่นิ้วแทบทำให้แบคฮยอนคลั่ง แบคฮยอนเริ่มขยับเข้าออกช้าๆ
แรงตอดรัดค่อยๆ ผ่อนลงเรื่อยๆ จนนิ้วที่สองและสามกดสอดเข้าไปอย่างง่ายดาย
คงจะเป็นเพราะคยองซูเองก็พยายามผ่อนคลายจึงทำให้การเบิกทางไม่ใช้เวลานานเท่าไหร่
“ขะ...เข้ามาเถอะครับ...ฮ้า...คุณแบคฮยอน...ไม่ต้องอดทนหรอกครับ...ฮ้า...ผมไหว...”
คยองซูเอ่ย
แบคฮยอนทอดมองร่างที่นอนหงายอยู่ตรงหน้า
ใบหน้าแดงซ่านที่พยายามไม่แสดงความเจ็บออกมา ฟันขาวขบริมฝีปากเอาไว้แน่น
สุดท้าย...นายก็พยายามทำให้ฉันมีความสุขอีกจนได้นะ
ตัวเล็ก...น่ารักเกินไปแล้ว
“อึ่ก!...อ๊า...” ริมฝีปากอิ่มเม้มแน่น
เมื่อแบคฮยอนกอดสอดส่วนร้อนผ่าวเข้าไปช้าๆ
“ฮ้า...”
แบคฮยอนก้มลงมองส่วนเชื่อมร่างกายที่ค่อยๆ
สอดเข้าไป ช่องทางสีสวยกำลังกลืนส่วนแข็งขืนของเข้าไปช้าๆ
ความร้อนของผนังนุ่มข้างในทำให้เขาแทบคลั่ง จนอยากจะกระแทกเข้าไปสัมผัส
แต่ว่าก็พยายามอ่อนโยนให้ได้มากที่สุด
แบคฮยอนก้มลงกอดคนตัวเล็กเอาไว้
หลังจากกดสอดเข้าไปจนสุดด้าม แบคฮยอนไม่ได้ขยับ เพียงแค่กดแช่เอาไว้ให้ช่องทางคุ้นเคยกับส่วนใหญ่โตนั้น
มือเล็กกอดรอบคอแบคฮยอนเอาไว้แน่น หัวทุยซบลงที่ไหล่กว้างเอาไว้ ลมหายใจร้อนผ่าวหอบหายใจอยู่ข้างหู
เสียงครางสั่นๆ ของคนตัวเล็ก ทำให้แบคฮยอนขนลุกซู่ด้วยความเสียวซ่าน
“ฮ้า...ขอร้องนะครับ...รักผม...แฮ่ก!...บอก...แฮ่ก...รักคยอง...หน่อยครับ...”
แบคฮยอนผละออกมา
สองแขนวางลงข้างตัวคยองซูยันให้ตัวเองอยู่เหนือร่างเล็ก ดวงตาคมทอดมองใบหน้านวลแดงซ่านที่ตอนนี้จ้องมองเขาอย่างขอร้อง
ดวงตาที่กำลังอ้อนขอคำพูดแสนหวานที่ต้องการ
แบคฮยอนยกมือขึ้นเช็ดเหงื่อเม็ดเล็กที่ผุดขึ้นเต็มใบหน้านวลจนเปียกชื่น
นิ้วเรียวเกลี่ยผมหน้าที่เปียกชุ่มปรกตากลมโตอยู่ออกให้เขาได้มองหน้าชัดๆ
“รักนะ...รักคยองนะครับ”
ถ้อยคำหวานเอ่ยออกมาอย่างอ่อนโยน พร้อมกับจูบที่อ่อนโยน
ริมฝีปากเรียววางทาบลงอย่างแผ่วเบาที่ริมฝีปากอิ่ม
จากที่อ่อนโยนก่อนจะเปลี่ยนเป็นร้อนแรง แบคฮยอนขบเม้มริมฝีปากอิ่มหนักๆ
สอดลิ้นร้อนเข้าไปสำรวจหาน้ำหวานในโพล่งปากของคนตัวเล็กตวัดไล่ลิ้นเล็กที่จูบตอบรับอย่างไม่ประสีประสา
ใบหน้าคมปรับเอียงองศารับกับจูบให้พอดี บทจูบเริ่มต้นขึ้น
บทรักเองก็เหมือนกัน
สะโพกหนาขยับเข้าออกด้วยจังหวะช้าเนิบ ก่อนจะเร่งจังหวะขึ้น
แบคฮยอนผละจากจูบร้อนอย่างเสียดาย ก่อนจะยันตัวขึ้น
จับขาเรียวพาดบ่าเอาไว้ทั้งสองข้าง แขนแกร่งค้ำเตียงนุ่มเอาไว้
โหมกายกระแทกเข้าไปตามอารมณ์รักที่เพิ่มขึ้น เสียงเนื้อกระทบกันดังลั่นห้อง
“อ๊า!...อ๊ะ...” คยองซูครางออกมาไม่ได้ศัพท์ ก่อนจะขบเม้มริมฝีปากเป็นเส้นตรงเก็บเสียงร้องของตัวเอง
“ร้องออกมาเถอะ...ฮ้า”
แบคฮยอนแตะลงที่ริมฝีปากอิ่มเบาๆ “ฉันอยากได้ยินนะ”
“อื้ม...”
คยองซูปล่อยเสียงร้องออกมาอย่างลืมตัว กายเล็กบิดเร้าไปมาอย่างเสียวซ่าน
มือก็พยายามหาที่ยึดระบายอารมณ์ คว้าหมับเข้าที่ผ้าห่มพื้นหนาจิกลงอย่างเสียวซ่าน
แบคฮยอนถกเสื้อคยองซูขึ้นไปไว้เหนืออก
ก่อนจะเลียแผล็บเข้าที่ยอดอกสีชมพูหวาน คยองซูครางรับอย่างหวานหู อกเล็กแอ่นขึ้นเข้าหาลิ้นร้อนอย่างไม่รู้ตัว
ลิ้นร้อนตวัดเลียพร้อมทั้งดูดเม้มหนักๆ จนเป็นสีแดงสลับกันทั้งสองข้าง กัดส่วนที่แข็งสู้ลิ้นเบาๆ
ให้ร่างเล็กเสียวเล่น
“อ๊า...เสียว...พอแล้วครับ...ฮ้า”
คยองซูก้มลงมองแบคฮยอนที่จับเข้าที่ส่วนน่ารักของตัวเอง แล้วขยี้ตรงปลายสีสดเบาๆ อกบางหอบหายใจจนอกกระเพื่อมขึ้นลง
“ดีมั้ย?” แบคฮยอนขยับรูดช้าๆ
“คะ...ครับ อื้ม...ดี...ช้าหน่อยครับ...อ๊า...ถ้าเร็วกว่านี้...ผมจะเสร็จเอานะครับ...อึ่ก...อื้ม”
คยองซูครางออกมา ใบหน้าแดงซ่านบิดไปมาอย่างทรมาน
เมื่อแบคฮยอนขยับรูดด้วยจังหวะที่เร็วขึ้น
ดวงตากลมโตคลอไปด้วยน้ำใสปรือขึ้นมองหน้าสามีที่แกล้งตัวเอง
ริมฝีปากเรียวกระตุกยิ้มขึ้นอย่างพอใจกับภาพตรงหน้า ใบหน้าแดงซ่าน
ดวงตากลมเป็นประกายยามที่กระทบเข้ากับแสง ริมฝีปากบวมเจ่อ ทุกอย่างเป็นของเขา...ไม่ยอมให้ใครเห็นมุมนี้เด็ดขาด
ไม่ยอม...
แบคฮยอนก้มลงขบเม้มตามอกเล็กไปจนถึงลำคอขาว
ดูดเม้มทุกจุดที่คิดว่าชัดเจน เพื่อเป็นตราประทับว่าคนนี้มีเจ้าของแล้ว
และเขาไม่ยอมให้ใครเอาไปเด็ดขาด
“มะ...ไม่ไหวแล้วครับ”
“ฮ้า...อีกนิด...อื้ม...”
แบคฮยอนยันกายขึ้นกระแทกกายเข้าอย่างหนักหน่วง
“อื้มมม...” คยองซูเองก็พยายามอดกลั้นเพื่อที่จะปลดปล่อยออกมาพร้อมกับแบคฮยอน
“คยอง...แฮ่ก...แฮ่ก”
แบคฮยอนหอบหายใจอย่างหนัก โหมพายุกายเข้าไปยามเมื่อใกล้ถึงฝั่ง มือหนายึดสะโพกเล็กเอาไว้
สวนกายเข้าไปตามอารมณ์ที่กำลังพุ่งขึ้นไปจวนจะถึง มือหนาก็จัดการกุมเอาส่วนน่ารักของคยองซูรูดรั้งขึ้นลงเพื่อให้คนตัวเล็กปลดปล่อยเช่นกัน
“อื้ม...ไม่ไหวแล้ว...อ๊า!”
พรวด!
น้ำรักสีขาวขุ่นพุ่งพรวดออกมากจากส่วนปลายแดงก่ำจนหมดสิ้น
แบคฮยอนปล่อยส่วนนั้นของคยองซู ก่อนจะมาจัดการส่วนของตัวเอง ยึดสะโพกมนเอาไว้แน่น
ขบกรามจนขึ้นเป็นสันนูนโหมกายเข้าไปเมื่อใกล้ถึงจุดสุดยอด
พั่บๆๆๆๆ
“อ๊า!” ร่างหนากระตุกเกรงยามที่ปลดปล่อยออกมาจนหมดสิ้น
น้ำรักฉีดเข้าไปในตัวคยองซูจนรู้สึกร้อนไปทางช่วงล่าง
กระแทกกายสองสามครั้งก่อนจะนิ่งค้าง มือเรียวค่อยๆ ถอนแก่นกายออกจากช่องทางรักช้าๆ
น้ำรักไหลย้อนออกมาจากส่วนนั้นเปรอะที่นอน
แบคฮยอนหยิบเอาทิชชู่มาทำความสะอาดให้ตัวเองและคยองซูให้สบายตัวขึ้น
เช็ดคราบน้ำรักที่เปรอะเปื้อนทางช่องรักของคยองซูออก
คยองซูมีท่าทีขัดขืนนิดหน่อยแต่ก็ยอมให้แบคฮยอนทำความสะอาดส่วนนั้นให้
คงจะเป็นเพราะสายตาดุๆ ที่มอง ก็เลยไม่กล้าที่จะเอ่ยปราม
กลับไปเม้นเป็นกำลังใจได้ที่ http://writer.dek-d.com/dek-d/writer/viewlongc.php?id=1388196&chapter=13
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น